Over een overwoekerde tuin en omzien naar elkaar

De laatste tijd liep ik over straat en dan valt op dat de natuur weer volop groeit. Bloemen groeien in de tuintjes. De heg groeit flink. Een paar weken geleden heb ik hem bij gesnoeid, maar ik zag nu alweer dat er flink wat uitlopers waren. Met dit weer, warm en van tijd tot tijd ook een goeie regenbui, is het een vruchtbaar recept voor de planten.

Door Bart van Horck

Bij het lopen viel me ook op dat soms het groen wat over de stoep hangt. En vaak een tuin die al in geen maanden onderhouden is. Soms moet je een beetje uitwijken als je rondloopt. Niet dat het erg is, want ik maak het ommetje wel. Het is onder veel Voorschotenaren ergernis nummer één: overhangend groen. Loop je net met de kinderwagen of je boodschappentassen en je kunt geen kant op. En ik moet ook zeggen dat ik me er soms aan erger. Waarom hangt dat zo over de weg? Dat kan toch aangepakt worden?

Dat is vaak de eerste reactie: iemand kan dat zélf toch in orde maken? Dat is toch zijn of haar verantwoordelijkheid? Of kon de gemeente dat pad dan anders niet vrij maken? De gedachte flitste óók door mijn hoofd. Maar meteen ook een tegengedachte: misschien kon diegene het zelf wel niet? Het was wel makkelijk te denken dat de ander het kon, maar misschien was het niet zo.

Vlak daarna wees iemand mij op een mooi initiatief op Instagram. Het was een tuinman die lukraak door Nederland aanbelde om gratis iemands overwoekerde of lang niet onderhouden tuin aan te pakken. De Bredase Son Cicilia knapt tuinen gratis op voor hen die dat niet meer kunnen of een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Soms loopt hij ergens rond en belt hij spontaan aan. Soms krijgt hij een naam door van iemand anders. Maar altijd gaat hij langs en knapt hij de tuin op. Het gesprek met de mensen en het resultaat laat hij zien in een kort filmpje. Onder de noemer Yard Legend reist hij heel Nederland door.

Dat zijn vaak ontroerende gesprekken. Want vaak treft Son, de Yard Legend, mensen achter de voordeur die een mooie tuin hadden, maar het niet meer konden onderhouden. Soms is het gezondheid of ouderdom. Maar ook komt hij mensen tegen die het gewoon niet meer zien zitten. Of doordat er plots iets gebeurde.

Hij heeft een gesprek en gaat daarna aan de slag. Een overwoekerde tuin zegt volgens hem veel meer dan alleen wat ongerepte natuur. Er gaat vaak een heel verhaal achter schuil. Mensen zien het even niet meer zitten en denken dat ze er alleen voor staan. En dan is het volgens Son belangrijk om te laten zien dat mensen er niet alleen voor staan. Gewoon door even aan te bellen en om te zien naar elkaar. Of zoals Son zelf zegt: “Als we iets meer omkijken naar elkaar, kunnen we samen een wereld van verschil maken.”

Als hij klaar is en de mensen hun tuin weer zien, voel je in het filmpje de opluchting. “Lucht, ruimte” wordt vaak genoemd en zijn ze erg dankbaar dat hun tuin is aangepakt. Het gevoel dat ze krijgen dat ze er niet alleen voor staan is vaak veel belangrijker. Het is mooi die opgeruimde tuin, maar het besef dat een ander naar je omziet doet vaak nog veel meer.

De Yard Legend laat in zijn eenvoud zien hoe simpel omzien naar elkaar eruit kan zien. Hij laat zien hoe achter een overwoekerde tuin soms eenzaamheid en schaamte heerst, maar ook hoe simpel dat opgelost kan worden. Gewoon door even door de planten heen te kijken, kunnen we de ander zien. Door de mens te zien. En dan blijkt dat achter dat overhangend groen in Voorschoten misschien ook nog wel eens een ander verhaal zou kunnen zitten. En dat we in Voorschoten ook goed moeten omzien naar elkaar. Wellicht kunnen we in Voorschoten elkaar ook wat meer een helpende hand bieden.