Jip Damen remise tegen Jan Timman
AlgemeenAfgelopen zaterdag, 10 mei, werd de laatste competitiewedstrijd van het schaakseizoen gespeeld. SV Voorschoten ontving in buurthuis de Boschbloem het team van Wageningen dat grootmeester Jan Timman als kopman heeft. Timman werd begin jaren ’80 van de vorige eeuw de ‘Best of the West’ genoemd en stond tweede op de wereldranglijst achter de legendarische Rus Anatoli Karpov.
Natuurlijk neemt ook bij schaken de speelkracht met het ouder worden af, maar de remise die Jip Damen tegen deze voormalige wereldtopper behaalde was desalniettemin opzienbarend. Vanzelf ging dat uiteraard niet en Damen moest zich zwaar verdedigen, maar trok uiteindelijk het halve punt wel over de streep en liet een teleurgestelde Timman achter. Daarmee droeg hij fundamenteel bij aan de knappe 5,5-4,5 overwinning van het Voorschotense team.
Met die score kregen zij eigenlijk nog te weinig. Remises van Henk Schouten en Igor Damen – onlangs nog winnaar van het Koningsdagtoernooi – en terechte nederlagen van Rosa Ratsma en Noud Lentjes, werden ruim gecompenseerd door duidelijke overwinningen van Anna-Maja Kazarian, Arthur Maters en David Jongste. Het was nu aan Midas Ratsma en Peter Wilschut hun veelbelovende stellingen in winst om te zetten en zo voor een ruime zege te zorgen.
Maar de werkelijkheid wilde zoals zo vaak anders. Midas Ratsma speelde een voortreffelijke partij, had materiële voorsprong verworven en zijn tegenstander, Internationaal Meester Chiel van Oosterom, met de rug tegen de muur gezet. Het wachten was op de genadeklap en die kwam – maar aan de foute kant. In tijdnood miste Ratsma een vrij simpele combinatie die een direct einde aan de partij maakte. Een hard gelag. Het was toen aan Peter Wilschut om zijn veel betere stelling wel in winst om te zetten en die slaagde daarin. Na een hard en lang gevecht, dat wel.
Deze overwinning bracht Voorschoten op de vierde plaats in de Eerste Klasse van de landelijke schaakcompetitie, de op een na hoogste klasse van Nederland. Dat is een heel bijzondere prestatie. Al jaren weet de vereniging zich bij de subtop van ons land te scharen. Waar de teams uit de Meesterklasse veelal teren op ingehuurde (groot)meesters, bestaat het Voorschotense team grotendeels uit spelers die in de eigen jeugd zijn begonnen. Dat lijkt de promotie naar die Meesterklasse zo goed als onmogelijk te maken, maar zorgt wel voor een hechte teamband. En bovendien voor een gedeelde droom: waarom onmogelijk? In de landelijke bekercompetitie wist Voorschoten zich dit seizoen immers ook al sensationeel bij de laatste acht te plaatsen, om daar pas op het nippertje in de laatste seconden te worden uitgeschakeld. Alles kan. Gewoon volgend jaar opnieuw proberen.
